‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(มาดริด ‎77 วัน ก่อนวันดีเดย์)
‎เขามาแล้ว
‎เร็วเข้า เร็ว เราสาย 15 นาที
‎เร็วเข้า
‎- แป๊บเดียวค่ะ แค่คิ้ว ‎- ขอล่ะ ไม่มีเวลาแล้ว
‎นี่
‎ขึ้นบนเวทีได้แล้ว
‎สองปีครึ่งที่ผ่านมา ‎พวกคุณหลายคนเรียกผมว่าฮีโร่
‎- ฮีโร่ ‎- กล้าหาญ
‎ไม่ พวกคุณเข้าใจผิด ผมไม่ใช่ฮีโร่
‎ผมเป็นแค่คนธรรมดาที่กล้าพอ
‎ที่จะไม่คุกเข่าให้ผู้ก่อการร้าย
‎นั่นคือเหตุผล... นั่นคือเหตุผลที่ผมมีวันนี้
‎ผมยังมีศักดิ์ศรี
‎ระหว่างที่ ไอ้เศษสวะพวกนั้น...
‎ยังหลบอยู่ในรูของพวกมัน
‎(หมู่เกาะกูนายาลา)
‎บางคนชอบไอ้โจรลักพาตัวพวกนั้น
‎- ไม่จริง ‎- จริงๆ เชื่อผม พวกเขาคิดว่าพวกมันตลก
‎แล้วผมสงสัย... พวกอาชญากรตลกเหรอ
‎- ไม่ ‎- ไม่
‎เรามองผู้ก่อการร้ายเป็นฮีโร่ได้เหรอ
‎ไม่ได้
‎แล้วคนที่เรียกตัวเองว่าศาสตราจารย์โรบินฮูดล่ะ
‎- ไม่ ‎- ไม่ เฮลซิงกิ...
‎ไอ้เลวจากบอลข่าน
‎มัดระเบิดกับอกผม 24 ชั่วโมง
‎มันเป็นไอดอลของใครได้เหรอ
‎- ไม่ ‎- ไม่
‎ผมแค่หวังว่า...
‎มันจะรู้สึกผิดทุกนาทีในชีวิตที่น่าสมเพชของมัน
‎(ปัมปัส อาร์เจนตินา)
‎ผมวิ่งใส่ไอ้คนที่ชื่อเดนเวอร์
‎พร้อมกับกรรไกรทื่อๆ
‎เขาถือเอ็ม 16
‎ฆ่าตัวตายเหรอ
‎อาจใช่ แต่ผลลัพธ์คือตัวประกันคนแรกหนีไปได้
‎แต่เขาพรากสิ่งที่ผมรักที่สุดไปแทน
‎โมนิกา กัซตามบีด์
‎- ลืมเธอซะ ‎- คนรักของผม
‎ใช่ ผมเองก็เคยทำพลาด
‎ผมเคยนอกใจแฟน
‎ผมเคยเห็นแก่ตัวและน่ารังเกียจ
‎ผลลัพธ์คือ...
‎ผมสูญเสียทุกอย่าง
‎เดี๋ยวนี้ทุกๆ เช้า
‎ผมตื่นแล้วคิดถึงสิ่งที่เกิดกับลูกชายของผม
‎(ชวา อินโดนีเซีย)
‎หลีกไป ไอ้โง่
‎ไปตายซะ ไอ้เบื๊อก เหมือนกล้วยเน่าๆ ของแก
‎ขอโทษครับๆ
‎ผมรักคุณๆ
‎ชีวิต...
‎ชีวิตจะสูญเปล่าถ้าเราไม่ตัดสินใจ
‎แล้วปล่อยตัวเองเคว้งคว้าง
‎ผมเคยเป็นตัวประกัน ‎แต่เราทุกคนเป็นตัวประกันของบางอย่าง
‎ใช่
‎เพื่อเผชิญหน้ามัน
‎คุณต้องตัดสินใจ
‎ผมตัดสินใจแล้ว
‎ผมเผชิญหน้าปัญหาของตัวเอง พูดตามผม
‎ผมตัดสินใจแล้ว
‎ผมเผชิญหน้าปัญหาของตัวเอง
‎ผมตัดสินใจแล้ว ผมเผชิญหน้าปัญหาของตัวเอง
‎(หาดกูนายาลา เกาะเพลิแกน)
‎(77 วัน ก่อนวันดีเดย์)
‎ฉันชื่อโตเกียว
‎คุณจำฉันได้ไหม
‎นี่คือแคริบเบียน
‎เป็นเวลากว่าสองปีที่ชีวิตของฉันเหมือนหนังรัก
‎เราจับปลาเป็นอาหาร
‎เปลือย คึกคะนอง
‎แต่ยังสะดวกสบาย
‎และทุกอย่างกำลังจะจบ
‎เพราะการตัดสินใจที่แล่นเข้าหัวฉันตอนนี้
‎เราอยู่ที่นี่มาสองปีกว่าแล้ว
‎สองปีบนสวรรค์
‎สวรรค์เป็นเรื่องดีตอนชีวิตของเราน่าเบื่อ
‎และเจอรถติดทุกวัน
‎เราเลยไปสวรรค์นานๆ ครั้ง
‎คุณอยากเปลี่ยนบรรยากาศ ใช่ไหม
‎และผมไม่มีสิทธิ์ต่อรอง
‎ใช่ไหม
‎เรามีความสุขกันพักใหญ่
‎ริโอ...
‎ฉันต้องไป
‎ฉันคิดถึงความจ้อกแจ้กจอแจ
‎ฉันคิดถึงผู้คน
‎ฉันไม่อยากรู้ว่าพรุ่งนี้ฉันจะอยู่ที่ไหน
‎ผมเข้าใจที่คุณพูดนะ
‎ผมจะไปเหมือนกัน
‎การผจญภัยจะดีกับเราทั้งคู่
‎มันอาจจะแค่ไม่นาน แต่ฉันไม่แน่ใจ
‎คิดซะว่าถาวรจะดีกว่า
‎โตเกียว
‎เผื่อเราอยากคุยกัน
‎นี่โทรศัพท์ดาวเทียม ‎ผมซื้อมันจากตลาดมืดกับเฮลซิงกิ
‎- ริโอ... ‎- มันไม่ได้ลงทะเบียน
‎เปิดมันทุกสามวันตอนหกโมงเย็น
‎ถ้าเราต้องโทร เปิดมันห้านาที
‎แล้วปิดมันถ้าไม่มีใครโทรเข้า
‎ตกลงไหม
‎เบอร์ของผมอยู่ข้างหลัง
‎(ผมรักคุณ)
‎ไปเถอะ
‎ไป ใกล้ค่ำแล้ว
‎ก่อกวน
‎ฉันทำตัวเป็นคนดีมานาน
‎แต่พอได้เหล้า ฉันก็กลับมาร้าย
‎และในที่สุด มันก็ระเบิดออกมา
‎และตอนฉันกลายเป็นสปุตนิก
‎มันก็ผ่านไปสามวันแล้ว
‎(ปานามา ‎74 วัน ก่อนวันดีเดย์)
‎เวลาผ่านไปไวมาก ‎จนเราลืมสิ่งสำคัญสิ่งเดียวที่เราต้องทำ
‎(กำลังค้นหาดาวเทียม)
‎(ยูโรโพล กรุงเฮก)
‎(ค้นหาด้วยดาวเทียม)
‎(พบเป้าหมาย)
‎(ปานามา)
‎(กูนายาลา)
‎(เกาะเพลิแกน)
‎เบอร์ที่คุณพยายามติดต่ออยู่นอกเขตดาวเทียม
‎โตเกียว เปิดโทรศัพท์...
‎ให้ตายสิ โตเกียว เปิดสิ
‎โธ่เว้ย
‎เบอร์นิรนามเชื่อมต่อกับอนิบาล คอร์เตส
‎ในวินาทีเดียว ยูโรโพลก็รู้ว่าริโอ ‎อยู่บนหมู่เกาะกูนายาลาในแคริบเบียน
‎จากยูโรโพล ‎ถึงศูนย์ข่าวกรองแห่งชาติใน 50 วินาที
‎ฮัลโหล
‎ไม่ถึงหนึ่งนาที
‎ปริเอโตถูกปลุก
‎- ปริเอโตพูด ‎- ผู้พัน
‎ยูโรโพลพบอนิบาล คอร์เตสบนเกาะในปานามา
‎ติดต่อตำรวจปานามาเดี๋ยวนี้
‎พวกเขารู้ตำแหน่งของฉันเร็วยิ่งกว่านั้น
‎โทรศัพท์ถูกดักฟัง
‎โทรศัพท์ปลอดภัย
‎แต่คนขายชาวลิเบียไม่ปลอดภัย
‎อีเกิลถึงฟ็อกซ์วัน เรากำลังไป
‎ไง ริโอ
‎นั่นเธอ
‎ไง โตเกียว
‎ยืนยัน นั่นโตเกียว
‎ตำรวจกำลังไป
‎ขอโทษที่ช้า
‎เป็นไงบ้าง
‎ผมยังอยู่ที่นี่ ปล่อยเวลาผ่านไป ‎บนเกาะนี้มาสามวันแล้ว
‎ตำรวจอยู่ที่ซินตาคอสเตร่า
‎เร็วสิๆ
‎ผมทนไม่ไหวแล้ว ผมเบื่ออาหารกูนา
‎ทั้งชีวิตของผมกินแต่พิซซ่า ‎เบอร์เกอร์ เฟรนช์ฟรายส์ ไส้กรอก
‎ผมอยากกินอาหารพวกนั้น ‎ผมไม่อยากอยู่กับคนพวกนี้
‎พวกเขาหัวเราะไม่เป็น ‎ชีวิตพวกเขาต้องหัวเราะบ้างสิ
‎ตำรวจเข้าย่านชอร์ริโยแล้ว
‎เร็วเข้าๆ
‎ผมอยากปาร์ตี้กับคุณ
‎เต้นกับคุณแล้วดื่มเหล้า ‎จนรูม่านตาเราเหมือนแร็คคูน
‎ผมอยากมีชีวิตแบบนั้น โตเกียว
‎แม้จะแค่เดตเดียว
‎นายอยากออกเดตเหรอ
‎อยากสิ
‎งั้นก็เลือกเมืองมา
‎ฉันจะไปหานายที่นั่น
‎รีโอเดจาเนโร
‎- ซวยแล้ว ‎- มีอะไร
‎- เรือลาดตระเวน ‎- อะไรนะ
‎เรือลาดตระเวน
‎หนี โตเกียว พวกมันเจอเราแล้ว
‎เกือบถึงพลาซ่าแล้ว
‎ทีมอัลฟ่า เข้าไปในตรอก
‎กลับมา ล้อมตึกไว้
‎(ตำรวจไม่ใช่เพื่อน)
‎ทีมอัลฟ่า เข้าไปในซอย
‎อย่าหยุด เร็วเข้า
‎อีเกิลถึงฟ็อกซ์วัน เรามองไม่เห็นเป้าหมาย
‎เคลียร์ เดินหน้า
‎กูเบตา เข้าซอยโบเดกอน มันเป็นทางลัด
‎เร็วเข้าๆ
‎กูเบตา เธออยู่ในสนาม
‎เราล้อมเธอไว้แล้ว ผู้พัน
‎แกเสร็จฉัน นางบ้า
‎บราโว่ทู ประจำตำแหน่ง
‎บราโว่วัน ประจำตำแหน่ง
‎วางอาวุธลง คุณถูกล้อมไว้แล้ว
‎- พร้อม ‎- ไปๆ
‎- ลดปืน ‎- ลดปืน
‎ใจเย็นๆ ลดปืน
‎ขอปฏิเสธ ไม่ใช่เธอ
‎- โธ่เว้ย ‎- นังตัวแสบ
‎ไปทางนั้น
‎ไปๆๆ
‎เร็วเข้า ไป
‎รู้สึกผิด
‎ฉันรู้สึกผิด
‎ตอนคิดถึงช่วงที่ฉันมีความสุขกับริโอ...
‎ตั้งแต่เราเป็นอิสระ
‎(พรมแดนทางทะเลของโปรตุเกส ‎สามปีก่อนวันดีเดย์)
‎ทุกคน
‎สองร้อยไมล์ทะเล
‎เราเพิ่งเข้าน่านน้ำสากล
‎มาถึงแล้ว
‎- สุดยอด ‎- เรารวยแล้ว
‎รวยเละ
‎ศาสตราจารย์
‎สุดยอด
‎รวยเละ
‎ดื่มแชมเปญให้หมด เราต้องวางกฎใหม่
‎ศาสตราจารย์...
‎เร็วเข้า
‎เรามีเงินสิบล้าน คุณคิดว่า ‎เราจะกลับไปเรียนหนังสือเหรอ
‎เราหนีมาได้ แต่นี่คือส่วนที่ยากที่สุด
‎การเอาชีวิตรอด
‎อย่าเพิ่งเปิด รอจนพวกคุณอยู่คนเดียว
‎- นี่อะไร ‎- เซฟเฮาส์ ทุกคู่มีเซฟเฮาส์ของตัวเอง
‎ผมเดาว่าคุณกับเฮลซิงกิจะอยู่ด้วยกัน
‎แน่อยู่แล้ว
‎เยี่ยม
‎จะมีคนคุ้มกันและสังเกตการณ์พวกคุณ
‎เพราะงั้น ตำรวจสากลจะหาพวกคุณไม่เจอ
‎- อย่าเพิ่ง เดนเวอร์ ‎- ผมไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย
‎เปิดตอนคุณอยู่คนเดียว
‎ผมเป็นคนเดียวที่ควรรู้ว่า ‎พวกคุณอยู่ไหนตลอดเวลา
‎นี่เบอร์อะไร
‎เบอร์ของแต่ละทวีป
‎ทวีปที่คุณไปได้ตอนคุณต้องการความช่วยเหลือ
‎จำมันให้ขึ้นใจ
‎เดี๋ยวนี้
‎(โคลอมเบีย ‎72 วันก่อนวันดีเดย์)
‎นี่คือเบอร์โทรศัพท์
‎ในกรณีฉุกเฉิน คุณโทรไปเบอร์นั้นได้
‎มันจะช่วยติดต่อคนนำทางให้คุณ
‎คนนำทางคือสายลับที่จะพาคุณมาหาผม...
‎อย่างปลอดภัย
‎ฮัลโหล
‎ฉันชื่อโตเกียว
‎และฉันโทรมาหาคนนำทาง
‎ไม่ไปกับพวกเขาเหรอ
‎เดี๋ยวค่อยไป
‎แล้วนายล่ะ
‎ผมทำไม
‎นายจะไปไหน
‎ผมหวังว่าคุณจะไม่จำเป็นต้องรู้ คุณโตเกียว
‎แต่วันนั้นมาถึงแล้ว
‎(ประเทศไทย ‎62 วันก่อนวันดีเดย์)
‎ฉันคิดว่าคงเกิดเรื่องแบบนี้บนสวรรค์ทุกแห่ง
‎ในที่สุด ใครบางคนก็กัดแอปเปิล
‎แล้วนรกก็แตก
‎ไปกัน
‎เข้าไป พวกเขาจะมาหาคุณ
‎ฉันเดินทาง 11 วันเพื่อมาวัดที่คนนำทางพาฉันมา
‎หลังขึ้นเรือขนน้ำมันหนึ่งลำ เครื่องบินส่งสินค้า ‎สองลำ และนั่งรถบัสอีกนับครั้งไม่ถ้วน
‎คุณโตเกียว
‎เทวดาคุ้มครองของฉันก็ปรากฏตัว
‎ขอต้อนรับสู่ประเทศไทย
‎ฉันไม่นึกว่าจะดีใจขนาดนี้ตอนเจอใครบางคน
‎ศาสตราจารย์
‎ริโอโทรหาหรือเปล่า
‎แม่
‎(พาลาวัน ‎62 วันก่อนวันดีเดย์)
‎แม่ๆ แม่โอเคไหม
‎แม่โอเคไหม
‎แม่หนาวไหม
‎ขึ้นจากน้ำกันเถอะ
‎มาเถอะ
‎จ้ะๆ
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ แม่
‎ไม่มีอะไรจ้ะ ยายแค่...
‎แม่ใส่เสื้อผ้าลงน้ำอีกแล้ว
‎น้ำเย็นดี
‎ราเกล
‎ทริปของคุณเป็นไงบ้าง ที่รัก
‎คุณต้องไปเก็บกระเป๋า
‎เกิดอะไรขึ้น
‎โตเกียวมา
‎ราเกลๆ
‎จนกว่าเราจะรู้แน่ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎คุณต้องพาแม่ของคุณกับลูกสาวของคุณไปมินดาเนา
‎และแม้ที่นี่จะไม่ปลอดภัย คุณจะอยู่ต่อ
‎มันเป็นทางที่ดีที่สุด
‎เพราะคุณต้องช่วยแก้ปัญหาให้โตเกียว
‎ด้วยตัวเอง
‎ถ้าคุณคิดจะซ่อนฉันเพื่อที่เธอจะได้ไม่เห็นฉัน
‎คุณต้องคิดใหม่
‎- ยายบ้านี่มาทำอะไรที่นี่ ‎- ใจเย็นๆ เธอเป็นพวกเราแล้ว
‎พูดง่ายๆ คือฉันแปรพักตร์
‎เธอรู้ไหมว่าใครแปรพักตร์ระหว่างสงคราม
‎- พวกขายชาติ ‎- โตเกียว...
‎- พวกต่ำช้า ‎- โตเกียว
‎แล้วเธอรู้ไหมว่าเกิดอะไรกับคนพวกนั้น
‎พวกมันอาจแปรพักตร์อีก ซ้ำสอง
‎- เป็นร้อยล้านครั้ง ‎- โตเกียว ขอล่ะ...
‎เธอจะหักหลังนาย
‎เธอจะหักหลังนายเหมือนที่เธอหักหลังพวกมัน
‎- ไม่หรอก ‎- ทำไมล่ะ
‎นายรู้ได้ยังไง บอกมา
‎- ผมรู้ ‎- จริงเหรอ
‎- และผมมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ ‎- มั่นใจเหรอ
‎คิดด้วยไอ้หนูของนายเหรอ
‎ถ้าศาสตราจารย์บอกเธอ ‎ว่าฉันเป็นพวกเธอ มันก็จริง
‎ชัดไหม
‎เธอตบเก่งดีนี่
‎เราใช้วิธีนั้นตีซี้กันไม่ได้นะ สารวัตร
‎ลิสบอน
‎ฉันชื่อลิสบอน
‎เอาล่ะ ได้ทักทายกันอย่างอบอุ่นแล้ว
‎ไปดื่มชากันเถอะ
‎ขอล่ะ
‎ยกมือขึ้น นอนกับพื้น
‎บอกให้นอนกับพื้น
‎เอามือไพล่หลัง เอามือไพล่หลัง
‎อย่าขยับ
‎ก่อนหน้านั้นนานแค่ไหน
‎สิบเอ็ดวัน
‎คุณได้โทรศัพท์ดาวเทียมจากไหน
‎ตอนเราแยกกันลงเรือสองลำ
‎เราอยู่ที่ท่าเรือในกาซาบล็องกา 24 ชั่วโมง
‎เขาซื้อมันจากตลาดมืด
‎จากคนลิเบีย
‎กาซาบล็องกา...
‎ไม่ได้ลงทะเบียน
‎ต้องลงอยู่แล้ว เห็นๆ อยู่
‎ไม่แค่นั้น...
‎คนที่ขายมันให้เธอเอาเรื่องเธอไปฟ้อง
‎แล้วเขาได้เงินจากการขายข้อมูลนั้น
‎ศาสตราจารย์
‎นายแน่ใจเหรอว่าริโอถูกจับ
‎ถ้าเขาไม่ถูกจับ เขาจะโทรหาคนนำทาง ‎เหมือนคุณใช่ไหม
‎แต่ไม่มีข่าวเลย
‎เขาถูกจับ 11 วันแล้ว
‎มันเป็นข่าวใหญ่ที่สุดของรัฐบาล
‎ทำไมพวกเขาเก็บมันเป็นความลับ ‎มันเป็นข่าวใหญ่
‎ตำรวจห้ามเขาติดต่อคนอื่นได้นานแค่ไหน
‎เจ็ดสิบสองชั่วโมง
‎เขาถูกขังที่ไหน
‎เขาถูกทรมานหรือเปล่า
‎ผมไม่รู้ โตเกียว ผมไม่รู้
‎เขาถูกทรมานอยู่แล้วล่ะ
‎ในประเทศประชาธิปไตย
‎มีสถานที่ลับ ‎เพื่อทำเรื่องผิดกฎหมายถ้ามันจำเป็น
‎และเราทำพวกเขาจนตรอก
‎ก็นะ แค่พวกเธอ
‎พวกนั้นทรมานเขาไม่ได้นะ
‎นี่ศตวรรษที่ 21 แล้ว
‎พวกเขาทำได้อยู่แล้ว
‎ที่ความสูง 35,000 ฟุต ‎เหนือขอบเขตอำนาจทุกประเทศ
‎บนเครื่องบินของซีไอเอหรือที่คุกกวนตานาโม
‎สเปนมีหน่วยจับผู้ก่อการร้าย
‎ให้ตายสิ โตเกียว คุณเป็นเด็กเมื่อวานซืนหรือไง
‎ศาสตราจารย์
‎เราต้องไปช่วยริโอ
‎นายได้ยินไหม
‎เราต้องไปช่วยริโอ
‎คุณซื้อโทรศัพท์อีกหรือเปล่า
‎ซื้อ เฮลซิงกิ
‎เราต้องรวบรวมทุกคน
‎ศาสตราจารย์
‎บอกฉันว่านายจะช่วยริโอ
‎ช่วยยังไง โตเกียว
‎เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‎เขาอยู่ในประเทศ คุกหรือหลุมไหน
‎เราไม่รู้อะไรเลย
‎ไม่รู้อะไรเลย
‎ศาสตราจารย์
‎ดีใจจังที่ได้เจอคุณ
‎ดีใจจริงๆ
‎- คุณกัซตามบีด์ ‎- เรียก "คุณนาย" ก็ได้ เราแต่งงานกันแล้ว
‎ทำพิธีกรรมบาหลีบนช้างด้วย
‎โตเกียว
‎โตเกียวๆ
‎มากับฉันไหม
‎ศาสตราจารย์
‎ช้าๆ เฮลซิงกิ
‎เฮลซิงกิ
‎ไอ้บ้าเอ๊ย
‎ชุดของฉัน
‎ว่าไง
‎จะไม่มีใครกอดฉันเหรอ
‎ฉลองเบาๆ อย่าทำเด็กตื่น
‎พูดสำเนียงอาร์เจนตินาสิ
‎นี่ ไอ้โง่ ฟังฉัน ยินดีด้วย
‎เกิดมาเพิ่งได้ยิน ‎สำเนียงอาร์เจนตินาที่ห่วยขนาดนี้
‎- บ้านของคุณสวยมาก ‎- มันเหมือนสวรรค์เลย
‎- ริโออยู่ไหน ‎- เขารู้ดี...
‎ริโอไม่มาหรอก
‎เขาถูกจับ
‎เมื่อไหร่
‎เมื่อ 17 วันก่อน บนเกาะในแคริบเบียน
‎มันยังไม่เป็นข่าว
‎เขาเดือดร้อนมาก ถูกทรมาน
‎พวกนั้นหาเขาเจอได้ยังไง
‎เขาใช้โทรศัพท์ดาวเทียม
‎เขาตกอยู่ในอันตรายหรือเปล่า
‎ไม่
‎เรามีกฎ
‎อย่าไปยุโรป
‎ห้ามใช้โทรศัพท์
‎เรามาทำบ้าอะไรที่นี่ ศาสตราจารย์
‎ผมเรียกคุณเพราะเรื่องความปลอดภัย
‎เรื่องความปลอดภัยอะไร
‎ริโอไม่รู้ว่าเราอยู่ไหน
‎ทุกคน...
‎เราต้องช่วยเขา
‎มาคิดกัน... เรามาทำบ้าอะไรที่นี่
‎คุณเชื่อเหรอว่าเราจะช่วยริโอ
‎ใช่ เดนเวอร์
‎ผมเชื่ออย่างนั้น
‎พระคุณเจ้า...
‎คุณให้ผมข้ามโลกมากับเด็กเล็ก ‎เพื่อบอกผมเรื่องนี้เหรอ
‎นี่คุณสูบฝิ่นในเอเชียเหรอ ศาสตราจารย์
‎ขอล่ะ นั่งเถอะ
‎คุณคิดว่านี่เป็นอะไร ‎วิดีโอเกมเหรอ คุณไม่ใช่เจ้านายของผม
‎นั่งลง
‎คุณติดค้างชีวิตผม
‎คุณเข้าใจไหม
‎คุณติดค้างผมทุกอย่างที่นี่ ‎สนามหลังบ้าน แม้แต่ทะเล
‎เพราะคุณชุบชีวิตพ่อของผมไม่ได้ คุณเข้าใจไหม
‎ฟังนะ ผมมีลูกชาย
‎ผมสาบานว่าผมจะไม่ปล่อย ‎ให้เขาลำบากเหมือนผม
‎ไปถามเขาสิ
‎ว่าเขาอยากให้พ่อถูกยิงตัวพรุนเพราะไอ้โง่นั่นไหม
‎เดนเวอร์
‎เขากำลังถูกกดน้ำแบบมีผ้าขนหนูพันหัว
‎- คุณเข้าใจไหม ‎- ผมขอโทษ เขาพลาดเอง
‎ใบหน้า...
‎ที่คุณกำลังมอง
‎คือใบหน้าที่พ่อของคุณมอง
‎ตอนคุณพยายามขุดอุโมงค์
‎เธอไม่ห่างเขาแม้แต่วินาทีเดียว
‎โตเกียวอยู่ที่นั่น
‎ริโอทำพลาดจริง
‎แต่พวกคุณก็เคยพลาด
‎คุณลากพ่อของคุณขึ้นดาดฟ้า ‎พวกคุณสองคนอาจถูกฆ่า
‎แต่เราก็ไปช่วย
‎เฮลซิงกิ คุณเอารถไปลานขยะ แต่ไม่บี้มัน
‎เราซ่อมมัน
‎เราก็ไปช่วย
‎คุณปิดเครื่องช้าไป
‎ไนโรบี
‎แล้วตำรวจก็เข้ามา
‎แล้วคุณหนีทางอุโมงค์เพราะเบอร์ลิน...
‎อยู่สู้กับตำรวจ
‎เขาถ่วงเวลาให้เรา
‎เราก็ไปช่วย
‎คนที่ไม่อยู่ที่นี่ตอนนี้...
‎คือเบอร์ลิน
‎ออสโล
‎และมอสโก
‎ไม่มีทาง...
‎เธอเป็นพวกเรา
‎ผมทำพลาด
‎ผมเสียการควบคุม
‎แต่เราก็มาช่วย
‎ตอนนี้ริโอทำพลาด เหมือนที่เราเคยพลาด
‎ผมขอให้พวกคุณรู้สึกอย่างผมไม่ได้ แต่...
‎ผมรู้สึกถึงความรับผิดชอบ
‎ที่ไอ้... ไอ้บ้าพวกนั้น...
‎ใช้ไฟช็อตเขาระหว่างจับเขาห้อยหัว
‎ฉันจะไป
‎คุณอย่าไปนะ ไนโรบี
‎เพราะถ้าคุณไป ผมจะไปด้วย
‎เอาอีกแล้ว
‎เราจะช่วยริโอกันยังไง
‎ด้วยการปล้น เราถนัดเรื่องนั้น
‎เราจะช่วยเขาด้วยการปล้นเหรอ
‎มันจะเริ่มจาก...
‎การปล้น
‎โอเค
‎แต่เราต้องท้าทายระบบจริงๆ
‎คราวนี้เราจะไม่เป็นคน ‎ที่ลักพาตัวคนเพื่อขโมยเงิน
‎เราจะเป็นคนที่ยืนหยัด
‎เราจะเป็นคนที่พูดว่า "พอได้แล้ว"
‎สิ่งที่พวกมันทำกับริโอเป็นการประกาศสงคราม
‎และเราคือกลุ่มต่อต้าน
‎ใช่ไหม
‎เราจะปล้นอะไร
‎ทองคำ
‎ทองคำเหรอ
‎ไม่ใช่ทองคำทั่วไป
‎ทองคำล้ำค่า
‎ทองคำเดียวที่สำคัญ
‎ธนาคารกลางสเปน
‎มันยุ่งยากมากไม่ใช่เหรอ
‎ไม่มีอะไรเทียบได้
‎นายได้ไอเดียนี้ระหว่างดูพระอาทิตย์ขึ้นเหรอ
‎เปล่า มันไม่ใช่แผนของผม
‎แผนของพ่อนายเหรอ
‎เปล่า ไม่ใช่แผนของพ่อผม
‎(ฟลอเรนซ์ ‎ห้าปีก่อนวันดีเดย์)
‎อันเดรส
‎ไอ้น้อง
‎ขอต้อนรับสู่อิตาลี
‎ประเทศแห่งศิลปะ ความหรูหรา...
‎ที่ที่คนแต่งตัวดี ไม่เหมือนนาย
‎นายดูเหมือนนักท่องเที่ยว
‎ตามฉันมา
‎ฉันจะพานายไปบ้านหลังเล็กๆ ของฉัน
‎ฉันมีเรื่องเล่าให้นายฟังเยอะเลย
‎นี่เหรอ "บ้านหลังเล็กๆ ในชนบท" ‎ที่นายบอกว่าจะเช่า
‎เราเริ่มจากหาบ้านที่มีสองห้องน้ำกับสวน
‎แล้วลงเอยบูรณะสำนักสงฆ์
‎ฉันรู้วิธีเข้าโรงกษาปณ์
‎ทางประตูเหรอ
‎ประตูหลัง ใช้รถบรรทุกที่มีกระสวย
‎อันเดรส ที่นี่มีคน
‎ไม่ต้องห่วง เราจะไม่เจอพวกเขา ‎พวกเขาเป็นเพื่อนบ้านชั้นยอด
‎- นั่นพระนะ ‎- พวกซิสเตอร์เชียน
‎พวกเขาอยู่ฝั่งนึง เราอยู่อีกฝั่ง
‎อีกอย่าง พวกเขาถือศีลเงียบ
‎พวกเขาสาบานว่าจะไม่พูด
‎แม้จะถูกปืนจ่อหัวหรืออยู่ต่อหน้าผู้พิพากษา
‎ยกเว้นตอนเจอพระเจ้า
‎น่าสนใจขึ้นเยอะใช่ไหม
‎และ...
‎นายบอกอะไรพวกเขา
‎ว่าฉันเป็นนักวิชาการที่อยากอยู่ ‎อย่างสมถะและเงียบสงบ
‎เพื่อเขียนหนังสือปรัชญาเทววิทยา
‎พวกเขาเชื่อนายเหรอ
‎ฉันจ่ายค่าบูรณะด้วย
‎พวกเขาจะได้ไม่ต้องเปลี่ยนที่นี่เป็นโรงแรม
‎พวกเขาไม่อยากได้อะไรอีก พวกเขาเอ็นดูฉัน
‎บางครั้งฉันก็ร้องเพลงสวด ‎เกรกอเรียนกับพวกเขา
‎ระวังหัวนะ
‎อันเดรส นายนอนในห้องขังเหรอ
‎ฉันตั้งใจไว้อย่างนั้น แต่ฉันตกหลุมรัก...
‎กับอุโบสถนี้
‎สวยมากใช่ไหม
‎เซอร์จิโอ เพื่อนรักของผม ‎ไม่ได้เจอกันนาน มานี่
‎นี่มันอะไร
‎จำการปล้นธนาคารสเปนได้ไหม
‎มันน่าทึ่งมาก ‎ที่นั่นมีทอง 90 ตันที่เราจะเอามาได้
‎เราเจอคำตอบ
‎และฉันคิดว่านายจะชอบ
‎มันเป็นผลงานการสร้างที่ฉลาดที่สุด ‎ตั้งแต่การขุดคลองปานามา
‎เดี๋ยวก่อน
‎ผมบอกคุณเป็นล้านครั้งแล้ว ‎คุณอาจได้ทองคำ แต่อันเดรส
‎พี่ไม่มีทางออกจากธนาคารสเปนแบบเป็นๆ
‎นั่นเป็นแค่รายละเอียดยิบย่อย ทองคำมาก่อน
‎เราจะจัดการคนพวกนั้นทีหลัง
‎- คุณหมายความว่าไง "รายละเอียดยิบย่อย" ‎- เอาไว้คิดทีหลัง
‎ไอ้น้อง นายว่าฉันดูเปลี่ยนไปไหม
‎- คือ... ‎- ฉันต้องเล่าเรื่องผู้หญิงคนนึงให้นายฟัง
‎ดูนี่สิ
‎น่ารักมาก
‎ฉันจะแนะนำให้นายรู้จักทาเทียน่า
‎ใช่ เธอสวยมาก
‎เธอกำลังมีความรัก
‎เทพธิดา
‎ศาสตราจารย์ไม่นึกว่า
‎วันหนึ่ง
‎เขาจะต้องใช้แผนสุดอันตรายนั่น
‎(ยินดีต้อนรับ)
‎(อีกครั้ง)
‎โอเค พวกคุณส่วนใหญ่รู้กฎแล้ว
‎แต่เพราะมีคนใหม่ เราจะย้ำอีกที
‎ข้อแรก ห้ามคบหากัน
‎กฎข้อนั้น...
‎กฎข้อที่สองคือห้ามใช้ชื่อแรกหรือนามสกุล
‎ศาสตราจารย์
‎เข้าเรื่องเลยเถอะ ‎เราจะเข้าธนาคารสเปนยังไง
‎โดยก่อความวุ่นวาย
‎(มาดริด วันดีเดย์)
‎(รถไฟใต้ดิน กายาโอ)
‎สมัยนี้
‎สงครามเริ่มจากการทิ้งระเบิด
‎สงครามของเราก็เหมือนกัน
‎วันนั้นเงิน 140 ล้านยูโรปลิวว่อนทั่วมาดริด
‎นั่นเป็นการป่าวประกาศว่า...
‎"เรากลับมาแล้ว"